Evañca pana vatvā attano vacanaṃ rakkhitvā mitabhāṇinonāma maraṇadukkhā muñcantīti dassetvā kinnaravatthuṃ āhari

bārāṇasīvāsī kireko luddakaputto himavantaṃ gantvā ekena upāyena jāyapatike dve kinnare gahetvā ānetvā rañño adāsi. Rājā adiṭṭhapubbe kinnare disvā tusitvā luddaka imesaṃ ko guṇoti pucchi. Deva ete madhurena sarena gāyanti manuññaṃ naccanti manussā evaṃ gāyituṃ vā naccituṃ vā na Jānantīti. Rājā luddakassa bahudhanaṃ datvā kinnare gāyatha naccathāti āha. Kinnarā sace mayaṃ gāyantā byañjanaṃ paripuṇṇaṃ kātuṃ na sakkhissāma duggahitaṃ hoti amhe garahissanti vadhissanti bahuṃ kathentānañca musāvādopi hotīti musāvādabhayena raññā punappunaṃ vuttāpi na gāyiṃsu na nacciṃsu. Rājā kujjhitvā ime māretvā maṃsaṃ pacitvā āharathāti āṇāpento sattamaṃ gāthamāha

nayime devā nāpi gandhabbaputtā

migā ime atthavasābhatā ime