Rājā kinnare suvaṇṇapañjare nisīdāpetvā tameva luddakaṃ pakkosāpetvā gaccha ime gahitaṭṭhāneyeva visajjehīti visajjāpesi.

Mahāsattopi passācariya evaṃ kinnarā vācaṃ rakkhitvā Pattakāle kathitena subhāsiteneva muttā tvampana dukkathitena mahādukkhaṃ pattoti idaṃ udāharaṇaṃ dassetvā ācariya mā bhāyi jīvitaṃ te dassāmīti assāsesi apica kho pana tumhe maṃ rakkheyyāthāti vutte na tāva nakkhattayogo labbhatīti taṃdivasaṃ vītināmetvā majjhimayāmasamanantare mataṃ eḷakaṃ āharāpetvā brāhmaṇa yattha katthaci gantvā jīvāhīti kañci ajānāpento uyyojetvā eḷakamaṃsena baliṃ katvā dvāraṃ patiṭṭhāpesi.

Satthā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā na bhikkhave idāneva pubbepi kokāliko vācāya hatoyevāti vatvā jātakaṃ samodhānesi tadā kaḷārapiṅgalo kokāliko ahosi takkāriyapaṇḍito pana ahamevāti.

Takkāriyajātakaṃ aṭṭhamaṃ.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๒๔๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. ตักการิยชาดก”