Tattha indagopakasañchannāti etassa vanasaṇḍassa bhūmi indagopakavaṇṇāya rattāya sukhasamphassāya tiṇajātiyā sañchannā sassakucchiviya mudukā ettha etasmiṃ ramaṇīye vanasaṇḍe so tiṭṭhatīti dassesi.

Rājā tassa vacanaṃ sutvā amacce āṇāpesi tassa migassa palāyituṃ adentā khippaṃ āvudhahatthehi purisehi saddhiṃ vanasaṇḍaṃ parivārethāti. Te tathā katvā unnadiṃsu. Rājā katipayehi janehi saddhiṃ ekamantaṃ aṭṭhāsi. So puriso avidūre aṭṭhāsi. Mahāsatto taṃ saddaṃ sutvā cintesi mahato balakāyassa saddo tamhā me purisā bhayena uppannena bhavitabbanti. So uṭṭhāya sakalaparisaṃ oloketvā rañño ṭhitaṭṭhānaṃyeva disvā me sotthi bhavissati ettheva mayā gantuṃ vaṭṭatīti cintetvā rājābhimukho pāyāsi. Rājā taṃ āgacchantaṃ disvā nāgabalo migo avattharanto āgaccheyya Saraṃ sannayhitvā imaṃ migaṃ santāsetvā sace palāyati vijjhitvā dubbalaṃ katvā gaṇhissāmīti dhanuṃ āropetvā bodhisattābhimukho ahosi.

Tamatthaṃ pakāsento satthā gāthadvayamāha

dhanuṃ adajjhaṃ katvāna usuṃ sannayhupāgami

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๒๕๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. รุรุมิคชาดก”