Taṃ sutvā rājā migarājā mā maṃ evaṃ amaññi ahaṃ hi rajjaṃ jahantopi tuyhaṃ dinnaṃ varaṃ na jahissaṃ saddahatha mayhaṃ varaṃ gaṇhāti. Mahāsatto tassa santikā varaṃ gaṇhanto attānaṃ ādiṃ katvā sabbasattānaṃ abhayadānaṃ varaṃ gaṇhi. Rājāpi varaṃ datvā bodhisattaṃ nagaraṃ netvā nagarañca mahāsattañca alaṅkārāpetvā deviyā dhammaṃ desāpesi. Mahāsatto deviṃ ādiṃ katvā rañño ca rājaparisāya ca madhurāya manussabhāsāya dhammaṃ desetvā rājānaṃ dasahi rājadhammehi ovaditvā mahājanaṃ anusāsetvā araññaṃ pavisitvā migagaṇaparivuto vāsaṃ kappesi. Rājā sabbasattānaṃ abhayaṃ dammīti nagare bheriñcārāpesi. Tato paṭṭhāya migapakkhīnaṃ koci hatthaṃ pasāretuṃ samatthonāma nāhosi. Migagaṇo manussānaṃ sassāni khādati. Koci vāretuṃ na sakkoti. Mahājano rājaṅgaṇaṃ gantvā upakkosi.

Tamatthaṃ pakāsento satthā imaṃ gāthamāha

Samāgatā jānapadā negamā ca samāgatā

migā dhaññāni khādanti taṃ devo paṭisedhatūti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๒๖๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. รุรุมิคชาดก”