gāthāpadānañca subhāsitānaṃ

atthaṃ tadānenti janinda dhīrāti.

Tattha subhāsitānanti byañjanaṃ amakkhetvā suṭṭhu bhāsitānaṃ. Atthaṃ tadānentīti yo tesaṃ attho taṃ ānenti upadhārentīti attho.

Rājā tassa tusitvā bahudhanaṃ adāsi tato paṭṭhāya dānādīni puññāni abhirato ahosi. Manussāpi puññābhiratā hutvā matamatā saggapūrameva pūrayiṃsu. Athekadivasaṃ rājā lakkhaṃ vijjhissāmīti purohitaṃ ādāya uyyānaṃ gato. Tadā sakko devarājā bahū nave deveceva devakaññāyo ca disvā kiṃ nukho kāraṇanti āvajjento sarabhamigena narakā uddharitvā raññā sīlesu patiṭṭhāpitabhāvaṃ ñatvā rañño ānubhāvena mahājanā puññāni karonti tena devaloko paripūrati idāni kho pana rājā lakkhaṃ vijjhituṃ uyyānaṃ gato taṃpi vīmaṃsitvā sīhanādaṃ nadāpetvā sarabhamigassa guṇaṃ kathāpetvā attano ca sakkabhāvaṃ jānāpetvā ākāse ṭhito dhammaṃ desetvā mettāya ceva pañcannañca sīlānaṃ guṇaṃ kathetvā āgamissāmīti cintetvā uyyānaṃ agamāsi. Rājāpi lakkhaṃ vijjhissāmīti dhanuṃ āropetvā saraṃ sannayhi. Tasmiṃ khaṇe sakko rañño ca lakkhassa ca antare attano ānubhāvena sarabhaṃ Dassesi. Rājā taṃ disvā saraṃ na muñci. Atha naṃ sakko purohitassa sarīre adhimuccitvā gāthamabhāsi

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๒๗๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. สรภชาดก”