Tattha ujjhantūti oḍayantu. Bālapāsānīti assavālādirajju- mayapāsāni. Jīvañca nanti jīvitaṃyeva nanti.

Taṃ sutvā khettapālo sāliṃ agghāpetvā iṇassa akatabhāvena tuṭṭho gantvā assapāse vattetvā ajja imasmiṃ ṭhāne otarissatīti suvarañño otaraṇaṭṭhānaṃ sallakkhetvā punadivase pātova vātappahārena caraṇakaṃ akatvā pāsaṃ oḍetvā suvānaṃ āgamanaṃ olokento kuṭiyaṃ nisīdi. Suvarājāpi suvagaṇaparivuto āgantvā aloluppacāratāya hīyo khāditaṭṭhāne oḍitapāse pādaṃ pavesentova otari. So attano baddhabhāvaṃ ñatvā cintesi sacāhaṃ idāni baddharavaṃ ravissāmi ñātakā me maraṇabhayatajjitā gocaraṃ agahetvā palāyissanti yāva etesaṃ gocaragahaṇaṃ tāva adhivāsessāmīti. So tesaṃ suhitabhāvaṃ ñatvā maraṇabhayatajjito hutvā tikkhattuṃ baddharavaṃ ravi. Atha sabbe sutvā palāyiṃsu. Suvarājā eko me ñātīsu nivattitvā olokentopi natthi kiṃ nukho mayā pāpaṃ katanti vilapanto gāthamāha

ete bhutvā pivitvā ca pakkamanti vihaṅgamā

eko baddhosmi pāsena kiṃ pāpaṃ pakataṃ mayāti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๒๙๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. สาลิเกทารชาดก”