Bhuñja sāliṃ yathākāmaṃ saha sabbehi ñātibhi

punapi suva passemu piyaṃ me tava dassananti.

Tattha bhuñja sālinti ito paṭṭhāya nibbhayo hutvā bhuñjāti karīsasahassampi tasseva niyyādento evamāha. Passemūti attano ruciyā āgataṃ aññesupi divasesu taṃ passeyyāmāti.

Evaṃ brāhmaṇo mahāsattaṃ yācitvā piyaputtaṃviya muducittena olokento pādato bandhanaṃ mocetvā satapākatelena pāde makkhetvā bhaddapīṭhe nisīdāpetvā kāñcanataṭakena madhulāje khādāpetvā sakkharodakaṃ pāyesi. Athassa suvarājā appamatto hohi mahābrāhmaṇāti vatvā ovādaṃ dento āha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๓๐๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. สาลิเกทารชาดก”