disvā padamanuttiṇṇaṃ disvānotaritaṃ padaṃ

naḷena vāriṃ pivissāma neva maṃ tvaṃ vadhissasīti.

Tassattho bhikkhave so kapirājā tassā pokkharaṇiyā ekampi uttiṇṇapadaṃ nāddasa otaritaṃ padaṃ otiṇṇapadameva addasa evaṃ disvā padamanuttiṇṇaṃ disvāna otaritaṃ padaṃ addhā ayaṃ pokkharaṇī amanussapariggahitāti ñatvā tena saddhiṃ sallapanto mahāpuriso āha naḷena vāriṃ pivissāmāti. Tassattho mayaṃ tava pokkharaṇiyā naḷena pānīyaṃ pivissāmāti. Puna mahāsatto āha neva maṃ tvaṃ vadhissasīti. Evaṃ naḷena pānīyaṃ pivantaṃ saparisampi maṃ tvaṃpi neva vadhissasīti attho.

Evaṃ vatvā pana bodhisatto ekaṃ naḷadaṇḍakaṃ āharāpetvā Pāramiyo āvajjitvā saccakiriyaṃ katvā mukhena dhami. Naḷo anto kiñci gaṇṭhiṃ anavasesetvā sabbatthakameva susiro ahosi. Iminā niyāmena aparaṃpi āharāpetvā dhamitvā adāsīti evaṃ sante pana na sakkā niṭṭhapetuṃ tasmā evaṃ na gahetabbaṃ. Bodhisatto pana idaṃ pokkharaṇiṃ parivāretvā jātā sabbepi naḷā ekacchiddā hontūti adhiṭṭhāsi. Bodhisattānañhi hitūpacārassa mahantatāya adhiṭṭhānaṃ samijjhati. Tato paṭṭhāya sabbepi taṃ pokkharaṇiṃ parivāretvā uṭṭhitanaḷā ekacchiddāva jātā.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓๓๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. นฬปานชาดก”