Tattha vimānanti gehaṃ vā maṇḍapo vā. Chāyāti tesaṃ vatthānaṃ chāyā so nānāvidho rāgo vicitto rāgo na hoti sabbā chāyā ekavaṇṇāva honti. Evamevāti manussesupi evameva ekacce añāṇabrāhmaṇā akaraṇeneva catuvaṇṇaṃ saddhiṃ paññāpenti esā atthīti mā gaṇhi yadā ariyamaggena iha sujjhanti tadā tehi paṭividdhaṃ nibbānadhammaṃ jānitvā subbatā sīlavanto paṇḍitapurisā te sajātiṃ muñcanti nibbānapattito paṭṭhāya hi jātināma niratthakāti.

Uddālako puna pucchāharituṃ asakkonto appaṭibhāṇo nisīdi. Atha naṃ brāhmaṇo rājānaṃ āha sabbe ete mahārāja kuhakā sakalajambudīpaṃ kohaññeneva nāsessanti uddālakaṃ uppabbājetvā purohitaṃ karotha sese uppabbājetvā phalakāvudhāni datvā sevake Karothāti. Sādhu ācariyāti tathā akāsi. So rājānaṃ upaṭṭhahanto yathākammaṃ gatoti.

Satthā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā na bhikkhave idāneva pubbepesa kuhakoyevāti vatvā jātakaṃ samodhānesi tadā uddālako kuhakabhikkhu ahosi rājā ānando purohito pana ahamevāti.

Uddālakajātakaṃ catutthaṃ.