atīte bārāṇasīnagarassa dvāragāmavāsī eko vaḍḍhakī attano dāruatthāya araññaṃ pavisitvā āvāṭe patitaṃ ekaṃ sukarapotakaṃ disvā ānetvā tacchakasukarotissa nāmaṃ katvā posesi. So tassa upakārako ahosi. Tuṇḍena rukkhaṃ parivattitvā deti nāsikāya veṭhetvā kāḷasuttaṃ kaḍḍhati mukhena ḍaṃsitvā vāsinikhādanamuggaraṃ āharati. So vuḍḍhipatto mahābalo mahāsarīro ahosi. Atha vaḍḍhakīpi tasmiṃ puttapemaṃ paccupaṭṭhapetvā imaṃ idheva vasantaṃ kocideva hiṃseyyāti araññe visajjesi. So cintesi ahaṃ imasmiṃ araññe ekakova vasituṃ na sakkhissāmi ñātake pariyesitvā tehi parivuto vasissāmīti. So vanaghaṭāya sukare pariyesanto bahū sukare disvā tusitvā tisso gāthā abhāsi

yadesamānā vicarimhā pabbatāni vanāni ca

anvesaṃ vipule ñātī teme adhigatā mayā.

Bahuṃ cidaṃ mūlaphalaṃ bhakkho cāyaṃ anappako

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๔๖๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. ตัจฉกสูกรชาดก”