Tattha dāḍhīti sayaṃ dāḍhāvudho itaresu dāḍhāvudhesu pakkhandi. Yathā pureti yaṃ pubbe maññati tatheva maññamāno.

So kira gantvā pabbatatale aṭṭhāsi. Sukarā punāgato sāmi coroti tacchakassa ārocesuṃ. So mā bhāyathāti te assāsetvā uṭṭhāya dvinnaṃ āvāṭānaṃ antare pīṭhakāya aṭṭhāsi. Byaggho vegaṃ janetvā tacchakasukaraṃ sandhāya pakkhandi. Tacchakasukaro parivattitvā pacchāmukho purimāvāṭe pati. Byaggho vegaṃ sandhāretuṃ asakkonto gantvā suppapabbhārāvāṭe patitvā puñjakato aṭṭhāsi. Tacchakasukaro vegena uṭṭhāya āvāṭā uttāretvā tassa antarasatthimhi dāḍhaṃ otāretvā yāva hadayā phāletvā gacchati. Maṃsaṃ khāditvā mukhena ḍaṃsitvā bahiāvāṭe pātetvā gaṇhatha maṃsanti āha. Paṭhamāgatā ekavārameva tuṇḍotāraṇamattaṃ labhiṃsu. Pacchā āgatā alabhitvā Byagghamaṃsaṃnāma kīdisanti vadiṃsu. Tacchakasukaro āvāṭā uttaritvā sukare oloketvā kiṃ nukho na tussathāti āha. Sāmi eko tāva byaggho gahito añño paneko dūsakabyaggho gahito añño paneko byagghanāyako atthīti. Konāmesoti. Byagghena ābhatābhataṃ maṃsaṃ khādako kūṭajaṭiloti. Tenahi etha gaṇhissāma nanti tehi saddhiṃ vegena pakkhandi. Jaṭilo byaggho cirāyatīti tassa āgamanamaggaṃ olokento bahū sukare āgacchante disvā ime byagghaṃ māretvā mama māraṇatthāya āgacchanti maññeti palāyitvā ekaṃ udumbararukkhaṃ abhirūhi. Sukarā etaṃ rukkhaṃ ārūḷhoti vadiṃsu. Kiṃ rukkhanti. Udumbararukkhanti. Tenahi mā cintayittha idāni naṃ gaṇhissāmāti taruṇasukare pakkositvā rukkhamūlato paṃsuṃ apabyūhāpesi sukarīhi mukhapūraṃ udakaṃ āharāpesi mahādāḍhasukarehi samantā mūlāni chindāpesi ekaṃ ujukaṃ otiṇṇamūlameva aṭṭhāsi tato sesasukare tumhe apethāti ossāretvā jaṇṇukehi patiṭṭhahitvā dāḍhena mūle pahari. Pharasunā pahataṃviya chinditvā taṃ rukkhaṃ parivattetvā kūṭajaṭilaṃ patitamattameva sampaṭicchitvā maṃsaṃ bhakkhesuṃ. Taṃ acchariyaṃ disvā rukkhadevatā gāthamāha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๔๘๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. ตัจฉกสูกรชาดก”