vasa devesu rājisi sabbakāmasamiddhisu

tāvatiṃsesu devesu bhuñja kāme amānuseti.

Tattha samacchareti acchanti. Agā devāna santiketi devānaṃ santikaṃ agamāsi tasmiṃ hi rathaṃ abhirūhitvā ṭhite ratho ākāsaṃ pakkhandi so mahājanassa olokentasseva antaradhāyi mātali rājānaṃ devalokaṃ ānesi taṃ disvā devatā ca sakko ca haṭṭhatuṭṭhā paccuggamanaṃ katvā paṭisanthāraṃ kariṃsu tamatthaṃ dassetuṃ taṃ devātiādi vuttaṃ. Tattha paṭinandiṃsūti punappunaṃ nandiṃsu. Āsanena cāti rājānaṃ āliṅgitvā idha nisīdāti attano paṇḍukambalasilāsanena ca kāmehi ca nimantesi upaḍḍharajjaṃ datvā ekāsane nisīdāpesi.

Tassa sakkena devaraññā dasayojanasahassaṃ devanagaraṃ aḍḍhatiyā ca devaccharakoṭiyo vejayantapāsādañca majjhe bhinditvā dinnaṃ sampattiṃ anubhavantassa manussagaṇanāya satta vassasatāni atikkantāni. Tena attabhāvena devaloke vasati. Puññānaṃ khīṇakāle anabhirati uppannā tasmā sakkena saddhiṃ sallapanto gāthamāha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๕๐๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๑. สาธินราชชาดก”