Tasmiñhi kāle āyasmā piṇḍolabhāradvājo jetavanato ākāsenāgantvā yebhuyyena kosambiyaṃ udenassa rañño uyyānaṃ divāvihārāya gacchati. Thero kira purimabhave rajjaṃ kārento dīghamaddhānaṃ tasmiṃ uyyāne mahāparivārasampattiṃ anubhavi. So tena pubbāciṇṇena yebhuyyena tattheva divāvihāraṃ nisīditvā phalasamāpattisukhena vītināmesi. Tasmiṃ ekadivasaṃ tattha gantvā supupphitasālamūle nisinne udeno sattāhaṃ mahāpānaṃ pivitvā uyyānakīḷaṃ kīḷissāmīti mahantena parivārena uyyānaṃ gantvā maṅgalasilāpaṭṭe aññatarāya itthiyā aṅke nipanno surāmadamattatāya niddaṃ okkami. Gāyantā nisinnitthiyo turiyāni chaḍḍetvā uyyānaṃ pavisitvā pupphaphalādīni vicinantiyo theraṃ disvā gantvā vanditvā nisīdiṃsu. Thero tāsaṃ dhammakathaṃ kathento nisīdi. Itarāpi itthī aṅgaṃ cāletvā rājānaṃ Pabodhetvā kuhiṃ tā vasaliyo gatāti vutte ekaṃ samaṇaṃ parivāretvā nisinnāti āha. So kuddho hutvā gantvā theraṃ akkositvā paribhāsitvā handa etaṃ samaṇaṃ tambakipillikehi khādāpessāmīti kodhavasena therassa sarīre tambakipillikapūṭaṃ bhindāpesi. Thero ākāse ṭhatvā tassa ovādaṃ datvā jetavanagandhakuṭidvāreyeva otaritvā tathāgatena kuto āgacchasīti puṭṭho tamatthaṃ ārocesi. Satthā nakho bhāradvāja udeno idāneva pabbajite viheṭheti pubbepi viheṭhayevāti vatvā tena yācito atītaṃ āhari.

Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente mahāsatto bahinagare caṇḍālayoniyaṃ nibbatti. Mātaṅgotissa nāmaṃ kariṃsu. Aparabhāge viññutaṃ patto mātaṅgapaṇḍitoti pākaṭo ahosi. Tadā bārāṇasiseṭṭhino dhītā diṭṭhamaṅgalikā nāma. Ekamāsaaḍḍhamāsavārena mahāparivārā uyyānaṃ kīḷituṃ gacchati. Athekadivasaṃ mahāsatto kenaci kammena nagaraṃ pavisanto antaradvāre diṭṭhamaṅgalikaṃ disvā ekamantaṃ apagantvā alliyitvā aṭṭhāsi. Diṭṭhamaṅgalikā sāṇiyā antarena olokentī taṃ disvā ko esoti pucchitvā caṇḍālo ayyeti vutte adiṭṭhapubbayuttakaṃ vata passāmīti gandhodakena akkhīni dhovitvā tato nivatti. Tāya saddhiṃ nikkhantamahājano are duṭṭha caṇḍāla ajja taṃ nissāya amhākaṃ amūlakaṃ surābhattaṃ na laddhanti kodhābhibhūto mātaṅgapaṇḍitaṃ hatthehi ca pādehi ca pothetvā visaññiṃ katvā pakkāmi. So muhuttaṃ vītināmetvā Paṭiladdhasaññī hutvā cintesi diṭṭhamaṅgalikāya parijano maṃ niddosaṃ akāraṇena pothesi diṭṭhamaṅgalikaṃ labhitvāva uṭṭhahissāmi no alabhitvāti adhiṭṭhāya gantvā tassā pitunivesanadvāre nipajji. So kena kāraṇena nipannosīti vutte aññaṃ kāraṇaṃ natthi diṭṭhamaṅgalikāya me atthoti āha. Ekadivaso atīto tathā dutiyo tatiyo catuttho pañcamo chaṭṭho. Bodhisattānaṃ adhiṭṭhānaṃ nāma samijjhati tasmā sattame divase diṭṭhamaṅgalikaṃ nīharitvā tassa adaṃsu. Atha naṃ sā uṭṭhehi sāmi tumhākaṃ gehaṃ gacchāmāti āha. Bhadde tava parijanenamhi supothito dubbalo maṃ ukkhipitvā piṭṭhiṃ āropetvā ādāya gacchāhīti. Sā tathā katvā nagaravāsīnaṃ passantānaññeva nagarā nikkhamitvā caṇḍālagāmaṃ gatā.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๕๗๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. มาตังคชาดก”