Brāhmaṇā taṃ disvā ayaṃ idha ekadve divase vasantopi amhe appatiṭṭhe karissatīti vegena rañño santikaṃ gantvā mahārāja māyākāro eko vijjādharo coro āgato gaṇhāpetha nanti rañño ārocesuṃ. Rājā sādhūti sampaṭicchi. Mahāsatto missakabhattaṃ ādāya aññataraṃ kuḍḍaṃ nissāya pīṭhikāya nisinno bhuñjati. Atha naṃ aññāvihitakaṃ āhāraṃ paribhuñjamānameva raññā pahitapurisā asinā gīvaṃ paharitvā jīvitakkhayaṃ pāpesuṃ. So kālaṃ katvā brahmaloke nibbatti. Imasmiṃ kira jātake bodhisatto koṇḍadamako ahosi. So teneva paraniyuttabhāveneva jīvitakkhayaṃ pāpuṇi. Devatā kujjhitvā sakalamejjharaṭṭhe uṇhaṃ kukkulavassaṃ vassāpetvā raṭṭhamaraṭṭhamakaṃsu. Tena vuttaṃ

upahaccamāno mejjhā mātaṅgasmiṃ yasassine

sapārisajjo ucchinno mejjharaññaṃ tadā ahūti.

Satthā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā na idāneva pubbepi udeno pabbajite viheṭhetiyevāti vatvā jātakaṃ samodhānesi tadā maṇḍabyo udeno ahosi mātaṅgapaṇḍito pana ahameva sammāsambuddhoti.