mā muṇikassa pihayi āturannāni bhuñjati

appossuko bhusaṅkhāda etaṃ dīghāyulakkhaṇanti.

Tattha mā muṇikassa pihayīti muṇikassa bhojane pihaṃ mā uppādayi esa subhojanaṃ bhuñjatīti mā muṇikassa pihayi kadā nu kho ahampi evaṃ sukhito bhaveyyanti mā muṇikabhāvaṃ paṭṭhayi Ayañhi āturannāni bhuñjati. Āturannānīti maraṇabhojanāni. Appossuko bhusaṅkhādāti tassa bhojane nirussukko hutvā attanā laddhaṃ bhusaṅkhāda. Etaṃ dīghāyulakkhaṇanti etaṃ dīghāyubhāvassa kāraṇaṃ.

Tato nacirasseva te manussā āgamiṃsu. Muṇikaṃ ghātetvā nānappakārehi paciṃsu. Bodhisatto cūḷalohitaṃ āha diṭṭho te tāta muṇikoti. Diṭṭhaṃ me bhātika muṇikassa bhojanaphalaṃ etassa bhattato sataguṇena sahassaguṇena amhākaṃ tiṇapalāsabhusamattameva uttamañca anavajjañca dīghāyulakkhaṇañcāti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓๗๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. มุณิกชาดก”