Sakko kahaṃ nu kho nibbattāti tattha nibbattabhāvaṃ ñatvā suvaṇṇaelāḷukānaṃ yānakaṃ pūretvā majjhe gāmassa mahallakavesena nisīditvā elāḷukāni gaṇhathāti ugghosesi. Manussā āgantvā dehi tātāti āhaṃsu. Ahaṃ sīlarakkhakānaṃ dammi tumhe sīlaṃ rakkhathāti. Mayaṃ sīlaṃ nāma na jānāma mūlena dehīti. Na mayhaṃ mūlena attho sīlarakkhakānaññevāhaṃ dammīti. Manussā koci ayaṃ nu elāḷukoti pakkamiṃsu. Sujātā taṃ pavattiṃ sutvā mayhaṃ ānītaṃ bhavissatīti gantvā dehi tātāti āha. Sīlaṃ rakkhasi ammāti. Āma sīlaṃ rakkhāmīti. Idaṃ mayā tuyhameva atthāya ābhatanti saddhiṃ yānakena gehadvāre ṭhapetvā pakkāmi.

Sāpi yāvajīvaṃ sīlaṃ rakkhitvā tato cutā vepacittiasurindassa dhītā hutvā nibbatti sīlānisaṃsena abhirūpā ahosi. So tassā vayappattakāle mayhaṃ dhītā attano rucitaṃ sāmikaṃ gaṇhatūti asure sannipātesi. Sakko kahaṃ nu kho sā nibbattāti olokento tattha nibbattabhāvaṃ ñatvā sujātā cittarucitasāmikaṃ gaṇhantī maṃ gaṇhissatīti asuravaṇṇaṃ māpetvā tattha agamāsi. Sujātaṃ alaṅkaritvā sannipātaṭṭhānaṃ ānetvā cittarucitaṃ sāmikaṃ gaṇhāti āhaṃsu. Sā olokentī sakkaṃ disvā pubbasinehavasena ayaṃ me sāmikoti aggahesi. So taṃ devanagaraṃ ānetvā aḍḍhateyyānaṃ nāṭakakoṭīnaṃ jeṭṭhakaṃ katvā yāvatāyukaṃ ṭhatvā yathākammaṃ gato.

Satthā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā evaṃ bhikkhu pubbe paṇḍitā Devarajjaṃ kārayamānā attano jīvitaṃ pariccajantāpi pāṇātipātaṃ na kariṃsu tvaṃ nāma evarūpe niyyānikasāsane pabbajitvā aparissāvitaṃ sappāṇakaṃ udakaṃ pivissasīti taṃ bhikkhuṃ garahitvā anusandhiṃ ghaṭetvā jātakaṃ samodhānesi tadā mātalisaṅgāhako ānando ahosi sakko pana ahamevāti.

Kulāvakajātakaṃ paṭhamaṃ.