Tadā bodhisatto daliddakule nibbattetvā rājaparisāya saddhiṃ nadītīre gantvā taṃ nāgarājassa sampattiṃ disvā lobhaṃ uppādetvā taṃ patthayamāno dānaṃ datvā sīlaṃ rakkhitvā campeyyanāgarājassa kālakiriyato sattame divase cavitvā tassa vasanapāsāde sirigabbhe sirisayanapiṭṭhe nibbatti. Sarīraṃ sumanadāmavaṇṇaṃ mahantaṃ ahosi. So taṃ disvā vippaṭisārī hutvā mayā katakusalanissandena chasu kāmasaggesu issariyaṃ koṭṭhe paṭisāmitadhaññaṃ viya ahosi svāhaṃ imissā tiracchānayoniyā paṭisandhiṃ gaṇhiṃ kiṃ me jīvitenāti maraṇāya cittaṃ uppādesi. Atha naṃ sumanā nāma nāgamāṇavikā disvā mahānubhāvo satto nibbatto bhavissatīti sesanāgamāṇavikānaṃ saññaṃ akāsi. Sabbā nānāturiyahatthā āgantvā tassa upahāraṃ kariṃsu. Tassa taṃ nāgabhavanaṃ sakkabhavanaṃ viya ahosi. Maraṇacittaṃ Paṭipassambhi. Sappasarīraṃ vijahitvā sabbālaṅkārapaṭimaṇḍito sayanapiṭṭhe nisīdi. Athassa tato paṭṭhāya yaso mahā ahosi. So tattha nāgarajjaṃ kārento aparabhāge vippaṭisārī hutvā kiṃ me imāya tiracchānayoniyā uposathavāsaṃ vasitvā ito muccitvā manussapathaṃ gantvā saccāni paṭivijjhitvā dukkhassantaṃ karissāmīti cintetvā tato paṭṭhāya tasmiṃyeva pāsāde uposathakammaṃ karoti. Alaṅkatanāgamāṇavikā tassa santikaṃ gacchanti. Yebhuyyenassa sīlaṃ bhijjati. So tato paṭṭhāya pāsādā nikkhamitvā uyyānaṃ gacchati. Tā tatrapi gacchanti. Uposatho bhijjateva. Tato cintesi mayā ato nāgabhavanā nikkhamitvā manussalokaṃ gantvā uposathavāsaṃ vasituṃ vaṭṭatīti. So tato paṭṭhāya uposathadivasesu nāgabhavanā nikkhamitvā ekassa paccantagāmassa avidūre maggasamīpe vammikamatthake mama cammādīhi atthikā gaṇhantu maṃ kīḷāsappaṃ kātukāmā karontūti sarīraṃ dānamukhe visajjetvā bhoge ābhujitvā nipanno uposathavāsaṃ vasati. Mahāmagge gacchantā ca āgacchantā ca taṃ disvā gandhādīhi pūjitvā pakkamanti. Paccantagāmavāsino gantvā mahānubhāvo nāgarājāti upari maṇḍapaṃ katvā samantā bālukaṃ okiritvā gandhādīhi pūjayiṃsu. Tato paṭṭhāya manussā mahāsatte pasīditvā pūjaṃ katvā puttaṃ patthenti dhītaraṃ patthenti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๘๑๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. จัมเปยยชาดก”