kāmarāgaṃ virājetvā brahmalokūpago ahūti.

Tattha antepuranti kumārassa vasanaṭṭhānaṃ. Bahunti bahuṃ nānappakāraṃ. Kāmūpasañhitanti kāmanissitaṃ gītaṃ pavattayamānā. Kāmacchandassāti assa anitthigandhakumārassa kāmacchando uppajji. Jananta attano santikāvacaraṃ paricārikajanaṃ. Uccāvacanti uggatañca anuggatañca. Bhuñjeyyāti sace bhuñjeyyāsi. Chandeyyu tanti ete kāmā nāma tava rucceyyuṃ. So samuddāti sutvā tuṇhī ahosi. Itarā punadivasepi gāyi. Evaṃ kumāro paṭibaddhacitto hutvā tassā āgamanaṃ rocento paricārike āmantetvā iṃghāti gāthamāha. Tirokuḍḍamhīti sayanagabbhassa kuḍḍassa bahi. Mā aññoti añño kāme paribhuñjanto puriso nāma mā siyā. Hantuṃ upakkamīti anantaravīthiṃ otaritvā māretuṃ ārabhi. Vikkandiṃsūti kumārena katipayesu purisesu pahatesu purisā palāyitvā gehāni pavisiṃsu. So purise alabhanto thokaṃ vissami. Tasmiṃ khaṇe rājaṅgaṇe sannipatitvā upakkosiṃsu. Janaṃ heṭhetyadūsakanti niraparādhaṃ janaṃ heṭheti taṃ gaṇhāpethāti vadiṃsu. Rājā upāyena kumāraṃ gaṇhāpetvā imassa kiṃ kattabbanti pucchi. Deva aññaṃ natthi imaṃ pana kumāraṃ tāya kumārikāya saddhiṃ raṭṭhā pabbājetuṃ vaṭṭatīti vutte tathā akāsi. Tamatthaṃ pakāsento satthā tañcāti ādimāha. Tattha vipāhesīti pabbājesi. Na te vatthabba tāvadeti yattakaṃ mayhaṃ vijitaṃ tattake tayā na vatthabbaṃ. Uñchāyāti phalāphalatthāya tasmiṃ pana vanaṃ paviṭṭhe itarā yaṃ tattha pacitabbayuttakaṃ atthi taṃ pacitvā tassāgamanaṃ olokentī paṇṇasāladvāre nisīdi. Evaṃ kāle gacchante ekadivasaṃ Antaradīpakavāsī eko iddhimantatāpaso assamapadato nikkhamitvā maṇiphalakaṃ viya udakaṃ maddamānova ākāse uppatitvā bhikkhācāraṃ gacchanto paṇṇasālāya uparibhāgaṃ patvā dhūmaṃ disvā imasmiṃ ṭhāne manussā vasanti maññeti paṇṇasāladvāre otari. Sā taṃ disvā nisīdāpetvā paṭibaddhacittā hutvā itthīkuttaṃ dassetvā tena saddhiṃ anācāraṃ acari. Tamatthaṃ pakāsento satthā athetthāti ādimāha. Tattha isi māgañchīti isi āgacchi. Samuddamuparūparīti samuddassa matthakena. Passa yāva sudāruṇanti passatha bhikkhave tāya kumārikāya yāva sudāruṇaṃ kammaṃ katanti attho. Sāyanti sāyaṇhasamaye. Disvāti taṃ vijahituṃ asakkonto sakaladivasaṃ tattheva hutvā sāyaṇhasamaye rājaputtaṃ āgataṃ disvā palāyituṃ vehāsaṃ gamissanti uppatanākāraṃ karontova patitvā mahaṇṇave sīdati. Isiṃ disvāti anubandhamāno gantvā passitvāva. Anukampāyāti sacāyaṃ bhūmiyā āgato abhavissa palāyitvā araññaṃ paviseyya ākāsena āgato bhavissati tasmā samudde patitopi uppatanākāramiva karotīti anukampaṃ uppādetvā tasseva anukampāya abhāsatha. Tāsaṃ pana gāthānaṃ attho tikanipāte vuttoyeva. Nibbido ahūti kāmesu nibbido jāto. Porāṇakaṃ magganti pubbe adhigataṃ jhānavisesaṃ. Pabbajitvānāti taṃ itthiṃ manussāvāsaṃ netvā nivattetvā araññe isipabbajjaṃ pabbajitvā kāmarāgaṃ virājayi virājetvā brahmalokūpagato ahūti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๘๘๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๑. มหาปโลภนชาดก”