Āsanaṃ udakaṃ pajaṃ patti gaṇhātu no bhavaṃ

agghe bhavantaṃ pucachāma agghaṃ kurutu no bhavanti.

Tattha brāhmaṇanti bāhitapāpaṃ brāhmaṇaṃ. Devavaṇṇinanti seṭṭhavaṇṇinaṃ ghoratapaṃ parimānitindriyaṃ pabbajitattabhāvaṃ uggatapanti attho. Khāridharanti khāribhāradharaṃ. Isinti sīlakkhandhādayo pariyesitvā ṭhitaṃ. Dhammaguṇe ratanti sucaritakoṭṭhāse abhirataṃ. Āsananti idaṃ tesaṃ nisīdanatthāya āsanaṃ paññapetvā gandhodakañca pādapuñchanañca abbhañjatelañca upanetvā āha. Aggheti ime sabbepi āsanādayo agghe bhavantaṃ pucchāma. Kurutu noti ime no agghe bhavaṃ paṭiggaṇhātūti.

Evaṃ so tesu ekekaṃ vārena vārena āha. Atha naṃ purohito āha tāta hatthipāla tvaṃ amhe ke imeti maññamāno evaṃ kathesīti. Himavantakā isayoti. Na mayaṃ tāta isayo esa rājā esukārī ahaṃ te pitā purohitoti. Atha kasmā isivesaṃ gaṇhathāti. Tava vīmaṃsanatthāyāti. Mama kiṃ vīmaṃsathāti. Sace amhe disvā na pabbajissasi atha taṃ rajje abhisiñcituṃ āgatamhāti. Tāta na me rajjenattho pabbajissāmahanti. Atha naṃ pitā tāta hatthipāla nāyaṃ kālo pabbajjāyāti vatvā yathāajjhāsayaṃ anusāsento catutthaṃ gāthamāha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๘๙๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๓. หัตถิปาลชาดก”