So evaṃ vatvā brāhmaṇe pakkosāpesi. Saṭṭhī brāhmaṇasahassāni sannipatiṃsu. Atha ne āha tumhe kiṃ karissathāti. Tumhe pana ācariyāti. Ahaṃ mama puttassa santike Pabbajissāmīti. Na tumhākameva nirayo uṇho mayaṃpi pabbajissāmāti. So asītikoṭidhanaṃ brāhmaṇiyā niyyādetvā yojanikaṃ brāhmaṇaparisaṃ ādāya nikkhamitvā puttānaṃ santikaññeva gato. Hatthipālo tāyapi parisāya ākāse ṭhatvā dhammaṃ desesi. Punadivase brāhmaṇī cintesi mama cattāro puttā setacchattaṃ pahāya pabbajissāmāti gatā brāhmaṇopi purohitaṭṭhānena saddhiṃ asītikoṭidhanaṃ chaḍḍetvā puttānaññeva santikaṃ gato ahamevekā kiṃ karissāmi puttassa gatamaggeneva gamissāmīti. Sā atītaṃ udāharaṇaṃ āharantī udānagāthamāha

aghasmiṃ koñcāva yathā himaccaye

katāni jālāni padāleyyu haṃsā

gacchanti puttā ca patī ca mayhaṃ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๙๑๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๓. หัตถิปาลชาดก”