kāmaṃ patāmi nirayaṃ uddhaṃpādo avaṃsiro

nānariyaṃ karissāmi handa piṇḍaṃ paṭiggahāti.

Tatrāyaṃ piṇḍattho bhante sacāhaṃ tumhākaṃ piṇḍapātaṃ dento ekaṃseneva imaṃ nirayaṃ uddhaṃpādo avaṃsiro hutvā patāmi tathāpi yadidaṃ adānañca asīlañca ariyehi akattabbattā anariyehi ca kattabbattā anariyanti vuccati na taṃ anariyaṃ karissāmi handa imaṃ mayā diyyamānaṃ piṇḍaṃ paṭiggaṇhāhīti. Ettha ca handāti upasaggatthe nipāto.

Evaṃ vatvā bodhisatto daḷhasamādānena bhattapātiṃ gahetvā aṅgārakāsumatthakena pakkhanto. Tāvadeva asītihatthagambhīrāya aṅgārakāsuyā talato uparupari jātaṃ satapupphitaṃ ekaṃ mahāpadumaṃ uggantvā bodhisattassa pāde sampaṭicchi. Tato mahātumbamattā reṇu uggantvā mahāsattassa muddhani ṭhatvā patitvā sakalasarīraṃ suvaṇṇacuṇṇasamokiṇṇamiva akāsi. So padumakaṇṇikāya ṭhatvā nānaggarasabhojanaṃ paccekabuddhassa patte patiṭṭhāpesi. So taṃ paṭiggahetvā anumodanaṃ katvā pattaṃ ākāse khipitvā passantasseva mahājanassa sayampi vehāsaṃ abbhuggantvā nānappakāraṃ valāhakapantiṃ maddamāno viya himavantameva gato. Māropi parājito domanassaṃ patvā attano vasanaṭṭhānameva gato. Bodhisatto pana padumakaṇṇikāya ṭhito mahājanassa dānasīlasaṃvaṇṇanena dhammaṃ desetvā Mahājanena parivuto attano nivesanameva pavisitvā yāvajīvaṃ dānādīni puññāni karitvā yathākammaṃ gato.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔๑๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ขทิรังคารชาดก”