sahasā karontānaṃ asaññatānaṃ

na hi nūna santi paṭisedhitāroti.

Tattha pariciṇṇenāti tena āturena pariciṇṇena kiṃ karissasi. Sokaṭṭāyāti sokāturāya. Sokaṭṭhāyātipi pāṭho. Soke ṭhitāyāti attho. Durattāyāti duggatakapaṇabhāvappattāya attabhāvāya. Ehimanti mā tvaṃ durattamhīti cintayi etaṃ mama girimhi dibbavimānaṃ ehi imaṃ giriṃ abhiruha. Catūsatāti tasmiṃ me vimāne aparāpi catusatā bhariyāyo atthi. Sabbantanti yaṃ kiñci upabhogaparibhoga- vatthābharaṇādikaṃ icchasi sabbantaṃ nūna mayhaṃ pacuraṃ bahuṃ sulabhaṃ tasmā kapaṇomhīti mā cintayi ehi mayā saha ramassūti vadati. Maheseyyanti bhadde sambule no ce me tvaṃ mahesibhāvaṃ kārayissasi pariyattā tvaṃ mama pātarāsāya tena taṃ balakkārena vimānaṃ nessāmi tatra maṃ asaṅgaṇhantī mama sve pātova bhakkhā bhavissasīti. Tañcāti evaṃ vatvā so sattahi jaṭāhi samannāgato dāruṇo nikkhantadanto taṃ tasmiṃ vane kiñci attano nāthaṃ apassantiṃ sambulaṃ Bhuje aggahesi. Adhipannāti ajjhotthatā. Āmisacakkhunāti kilesalolena. Patimevāti attano acintetvā patimeva anusocati. Mano hessatīti maṃ cirāyantaṃ viditvā aññathā cittaṃ bhavissati. Na santi devāti idaṃ sā dānavena bhuje gahitā devatujjhāpanaṃ karontī āha. Lokapālāti evarūpānaṃ sīlavantīnaṃ devatānaṃ pālakā lokapālā nūna idha loke na santīti paridevati.

Athassā sīlatejena sakkassa bhavanaṃ kampi paṇḍukambalasilāsanaṃ uṇhākāraṃ dassesi. Sakko āvajjento taṃ kāraṇaṃ ñatvā vajiraṃ ādāya vegenāgantvā dānavayakkhassa matthake ṭhatvā itaraṃ gāthamāha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๒๔๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. สัมพุลาชาดก”