Athekadivasaṃ seṭṭhissa bahuṃ macchamaṃsaṃ āhariṃsu. Taṃ ādāya bhattakārako mahānase tattha tattha olaggesi. Kāko taṃ disvā lobhaṃ uppādetvā sve gocarabhūmiṃ agantvā mayā idameva khāditabbanti rattiṃ niṭaṭhunanto nipajji. Punadivase bodhisatto gocarāya gacchanto ehi samma kākāti āha. Sāmi tumhe gacchatha mayhaṃ kucchirogo atthīti. Samma kākānaṃ kucchirogo nāma na kadāci bhūtapubbo rattiṃ tīsu yāmesu ekekasmiṃ yāme mucchitā honti dīpavaṭṭigilitakāle pana tesaṃ muhuttaṃ titti hoti tvaṃ imaṃ macchamaṃsaṃ khāditukāmo bhavissasi ehi manussaparibhogo nāma tumhākaṃ aparibhuñjiyo mā evarūpaṃ akāsi mayā saddhiṃyeva gocarāya gacchāhīti. Na sakkomi sāmīti. Tenahi paññāyissasi sakena kammena lobhavasaṃ agantvā appamatto hohīti taṃ ovaditvā bodhisatto gocarāya gato. Bhattakārako nānappakāraṃ macchamaṃsavikatiṃ sampādetvā usumaṃ nibbāpanatthaṃ bhājanāni thokaṃ Vivaritvā rasaparissāvanakaroṭiṃ bhājanamatthake ṭhapetvā bahi nikkhamitvā sedaṃ puñchamāno aṭṭhāsi. Tasmiṃ khaṇe kāko pacchito sīsaṃ ukkhipitvā bhattagehaṃ olokento tassa nikkhantabhāvaṃ ñatvā ayandāni mayhaṃ manorathaṃ pūretvā maṃsaṃ khāditukāmo kinnu kho mahāmaṃsaṃ khādāmi udāhu cuṇṇikaṃ maṃsanti cintetvā cuṇṇikamaṃsena nāma khippaṃ kucchiṃ pūretuṃ na sakkā mahantaṃ maṃsakhaṇḍaṃ āharitvā pacchiyaṃ nikkhipitvā khādamāno nipajjisāmīti pacchito uppatitvā rasakaroṭiyaṃ nilīyi. So kirīti saddamakāsi. Bhattakārako taṃ saddaṃ sutvā kinnu kho etanti paviṭṭho kākaṃ disvā ayaṃ duṭṭhakāko mahāseṭṭhino pakkamaṃsaṃ khāditukāmo ahaṃ kho pana seṭṭhiṃ nissāya jīvāmi na imaṃ bālaṃ kiṃ me imināti dvāraṃ pidhāya kākaṃ gahetvā sakalasarīre pattāni luñcitvā allasiṅgiveraṃ loṇajīrakāya koṭṭetvā ambilatakkena āloḷetvā tenassa sakalasarīraṃ makkhetvā taṃ kākaṃ pacchiyaṃ khipi. So adhimattāya vedanāyābhibhūto niṭṭhunanto nipajji. Bodhisatto sāyaṃ āgantvā taṃ byasanappattaṃ disvā lolakāka mama vacanaṃ akatvā tava lobhaṃ nissāya mahādukkhaṃ pattosīti vatvā imaṃ gāthamāha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔๒๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. กโปตกชาดก”