Tattha kapotakassa vacanaṃ akatvāti pārāvatassa hitānusāsaniṃ vacanaṃ akatvā. Amittahatthatthagatova setīti amittānaṃ anatthakārakānaṃ dukkhuppādakapuggalānaṃ hatthapathaṃ gato ayaṃ kāko viya so puggalo mahantaṃ byasanaṃ patvā anusocamāno setīti.

Bodhisatto imaṃ gāthaṃ vatvā idāni mayāpi imasmiṃ ṭhāne na sakkā vasitunti aññattha gato. Kākopi tattheva jīvitakkhayaṃ patto. Atha naṃ bhattakārako saddhiṃ pacchiyā gahetvā saṅkāraṭṭhāne chaḍḍesi.

Satthāpi na tvaṃ bhikkhu idāneva lolo pubbepi loloyeva tañca pana te lolaṃ nissāya paṇḍitāpi sakamhā āvāsā parihīnāti imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā saccāni pakāsesi. Saccapariyosāne so bhikkhu anāgāmiphalaṃ patto. Satthā anusandhiṃ ghaṭetvā jātakaṃ samodhānesi tadā kāko lolabhikkhu ahosi pārāvato ahamevāti.

Kapotajātakaṃ dutiyaṃ.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔๒๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. กโปตกชาดก”