Evaṃ vessantarasakuṇena ekāya gāthāya rañño pamādaṃ codetvā ekādasahi gāthāhi dhamme kathite buddhalīlāya pañho kathitoti mahājano acchariyabbhūtacittajāto sādhukārasatāni pavattesi. Rājā somanassajāto amacce āmantetvā bhonto amaccā mama puttena vessantarena evaṃ kathentena kena kattabbaṃ kiccaṃ katanti. Mahāsenaguttena devāti. Tenahissa mahāsenaguttaṭṭhānaṃ dammīti vessantaraṃ ṭhānantare ṭhapesi. So tato paṭṭhāya mahāsenaguttaṭṭhāne ṭhito pitu kammaṃ akāsīti. Vessantarapañho niṭṭhito.

Puna rājā katipāhaccayena purimanayeneva kuṇḍaliniyā santikaṃ dūtaṃ pāhetvā sattame divase tattha gantvā paccāgantvā tattheva maṇḍapamajjhe nisīditvā kuṇḍalinī āharāpetvā suvaṇṇapīṭhe nisinnaṃ rājadhammaṃ pucchanto gāthamāha

sakkhi tuvaṃ kuṇḍalini maññasi khattabandhunī

rajjaṃ kāretukāmena kiṃsu kiccaṃ kataṃ varanti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๓๑๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. เตสกุณชาดก”