Tattha sakkhīti mayā puṭṭhapañhaṃ kathetuṃ sakkhissasīti pucchati. Kuṇḍalinīti tassā saliṅgato āgatanāmenālapati. Tassā kira dvīsu kaṇṇapiṭṭhesu kuṇḍalasaṇṭhānā dve lekhā ahesuṃ tenassā kuṇḍalinīti nāmaṃ kāresi. Maññasīti jānissasi mayā puṭṭhapañhassa atthanti. Khattabandhunīti khattassa mahāsenaguttassa bhaginībhāvena naṃ evaṃ ālapati. Kasmā panesa vessantarasakuṇaṃ evaṃ apucchitvā imameva pucchatīti. Itthībhāvena. Itthiyo hi parittapaññā tasmā ce sakkoti pucchissāmi no ce na pucchissāmīti vīmaṃsanavasena evaṃ pucchitvā taññeva pañhaṃ pucchi.

Sā evaṃ raññā rājadhamme pucchite tāta tvaṃ maṃ itthikā nāma kiṃ kathessatīti vīmaṃsasi maññe sakalaṃ te rājadhammaṃ dvīsuyeva padesu pakkhipitvā kathessāmīti vatvā āha

dveva tāta padakāni yattha sabbaṃ patiṭṭhitaṃ

aladdhassa ca yo lābho laddhassa anurakkhanā.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๓๑๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. เตสกุณชาดก”