Atha mahāsatto sālissaraṃ āmantetvā sālissara ayaṃ assamo isigaṇassa nappahoti tvaṃ imaṃ isigaṇaṃ gahetvā mejjharañño kira vijite lambacūlakanigamaṃ upanissāya vasāhīti āha. So sādhūti tassa vacanaṃ sampaṭicchitvā anekasahassaisigaṇaṃ gahetvā tattha gantvā vāsaṃ kappesi. Manussesu āgantvā pabbajantesu puna assamo paripūri. Bodhisatto meṇḍissaraṃ āmantetvā meṇḍissara tvaṃ imaṃ isigaṇaṃ ādāya suraṭṭhajanapadassa sīmantare sātodakā nāma nadī atthi tassā tīre vasāhīti uyyojesi. Eteneva upāyena tatiyavāre pabbataṃ āmantetvā pabbata tvaṃ mahāaṭaviyaṃ añjanapabbato nāma atthi tamupanissāya vasāhīti pesesi. Catutthavāre kāladevalaṃ āmantetvā kāladevala tvaṃ dakkhiṇāpathe avantiraṭṭhe ghanaselapabbato nāma atthi tamupanissāya vasāhīti pesesi. Puna kapiṭṭhaassamo paripūri. Pañcasu ṭhānesu anekasatasahassā isigaṇā ahesuṃ. Kīsavaccho pana mahāsattaṃ āpucchitvā daṇḍakīrañño vijite kumbhavatīnagare senāpatiṃ upanissāya uyyāne vihāsi. Nārado majjhimadese añjanagirināmake pabbate pabbatajālantare vihāsi. Anusisso pana mahāsattassa santikeyeva ahosi.

Tasmiṃ kāle daṇḍakīrājā ekaṃ laddhasakkāraṃ gaṇikaṃ ṭhānā cāvesi. Sā attano dhammatāya vicarantī uyyānaṃ gantvā kīsavacchatāpasaṃ disvā ayaṃ kāḷakaṇṇī bhavissati imassa sarīre kaliṃ pavāhetvā nahātvā gamissāmīti dantakaṭṭhaṃ khāditvā sabbapaṭhamaṃ tassūpari bahalakheḷaṃ niṭṭhubhantī kīsavacchatāpasassa jaṭantare niṭṭhubhitvā dantakaṭṭhaṃpissa sīseyeva khipitvā sayaṃ sīsaṃ nahāyitvā gatā. Tato rājāpi taṃ saritvā pākatikameva akāsi. Sā mohamuḷhā hutvā kāḷakaṇṇisarīre kaliṃ pavāhetvā maṃpi rājā puna ṭhāne ṭhapesi mayā yaso laddhoti saññamakāsi. Tato na cirasseva rājā purohitaṃ ṭhānato cāvesi. So tassā santikaṃ gantvā tvaṃ kena kāraṇena puna ṭhānaṃ labhasīti pucchi. Atha sā rājuyyāne kāḷakaṇṇisarīre kalissa pavāhitattāti ārocesi. Purohito gantvā tatheva tassa sarīre kaliṃ pavāhesi. Taṃpi rājā puna ṭhāne ṭhapesi.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๓๔๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สรภังคชาดก”