Atha tassa raṭṭhassa anantararaṭṭhādhipatino kāliṅgo aṭṭhako bhīmarathoti tayo rājāno cintayiṃsu pubbe bārāṇasiyaṃ kalābukāsirājā khantivāditāpase aparajjhitvā paṭhaviṃ paviṭṭhoti suyyati tathā nālikīro rājā tāpase sunakhe khādāpetvā sahassabāhu ajjuno ca aṅgīrasatāpase aparajjhitvā idāni daṇḍakīrājā kīsavacche Aparajjhitvā saha raṭṭhena vināsaṃ pattoti suyyati imesaṃ catunnaṃ rājūnaṃ nibbattaṭṭhānaṃ mayaṃ na jānāma taṃ no ṭhapetvā sarabhaṅgasatthāraṃ añño kathetuṃ samattho nāma natthi upasaṅkamitvā ime pañhe pucchissāmāti. Te tayopi mahantena parivārena pañhapucchanatthāya nikkhamiṃsu. Te pana asukopi nikkhantoti ajānantā ekakova ahameva gacchāmīti maññanti. Tesaṃ godhāvarīnadito avidūre samāgamo ahosi. Te rathehi otaritvā tayopi ekameva rathaṃ abhiruhitvā godhāvarītīraṃ sampāpuṇiṃsu. Tasmiṃ khaṇe sakko paṇḍukambalasilāsane nisinno satta pañhe cintetvā ime pañhe ṭhapetvā sarabhaṅgasatthāraṃ añño sadevake loke kathetuṃ samattho nāma natthi taṃ ime pañhe pucchissāmi imepi tayo rājāno sarabhaṅgasatthāraṃ pañhe pucchituṃ godhāvarītīraṃ pattā etesaṃ pañhepi ahameva pucchissāmīti dvīsu devalokesu devatāhi parivuto devalokā otari. Taṃ divasameva kīsavaccho kālamakāsi. Tassa sarīrakiccaṃ kātuṃ catūsu ṭhānesu anekasahassā isayo tattheva gantvā maṇḍapañca kāretvā pañcasu ṭhānesu anekasahassā isigaṇā kīsavacchassa tāpasassa sarīrassa candanacitakaṃ katvā sarīraṃ jhāpesuṃ. Āhaḷanassa samantā aḍḍhayojanamatte ṭhāne dibbakusumavassaṃ vassi. Mahāsatto tassa sarīranikkhepaṃ kāretvā assamaṃ pavisitvā tehi isigaṇehi parivuto nisīdi. Tesaṃpi rājūnaṃ nadītīraṃ āgatakāle mahāsenābāhanaturiyasaddo ahosi. Mahāsatto taṃ saddaṃ sutvā anusissaṃ tāpasaṃ Āmantetvā tāta tvaṃ gantvā tāva jānāhi kiṃ saddo nāmesoti āha. So pānīyaghaṭaṃ ādāya tattha gantvā te rājāno disvā pucchanavasena paṭhamaṃ gāthamāha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๓๔๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สรภังคชาดก”