pañhe puṭṭho nipuṇe byākarissati

tiṇṇañca raññaṃ manujādhipānaṃ

devānamindassa ca vāsavassāti.

Tattha purindadoti ādīni sakkasseva guṇato nāmāni. So hi pure dānaṃ dinnattā purindado bhūtesu jeṭṭhakattā bhūtapati parivārasampadāya yasassī paramissaratāya devānamindo sattannaṃ vattapadānaṃ suṭṭhu katattā sakko purimajātivasena maghavā sujātāya asurakaññāya patibhāvena sujampati devānaṃ manarañjatāya devarājā. Konevāti ko nu eva. Nipuṇeti saṇhe sukhumapañhe. Raññanti rājūnaṃ. Imesaṃ pana catunnaṃ rājūnaṃ manaṃ gahetvā ko imesaṃ paṇḍitānaṃ isīnaṃ pañhe kathessati pañhaṃ tesaṃ kathetuṃ samatthaṃ jānathāti vadati.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๓๖๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สรภังคชาดก”