tathāvidhaṃ no siri no jahātīti.

Tattha kāyenāti ādīni tividhasucaritadvāravasena vuttāni. Na attahetūti desanāsīsamevetaṃ. Attahetu vā parahetu vā dhanahetu Vā yasahetu vā lābhahetu vā āmisakiñcikkhahetu vā alikaṃ na kathetīti attho. Kāmañcesa attho vācāya saññatoti imināva siddho musāvādino pana akattabbaṃ nāma pāpaṃ natthīti garubhāvadīpanatthaṃ puna evamāhāti veditabbo. Gambhīrapañhanti atthato ca pālito ca gambhīraṃ guyhaṃ paṭicchannaṃ sattubhastajātakasambhavajātakaummaṅgajātakesu āgatasadisaṃ pañhaṃ. Manasā vicintayanti manasā vicintento atthaṃ paṭivijjhitvā candasahassaṃ suriyasahassaṃ uṭṭhāpento viya pākaṭaṃ katvā yo kathetuṃ sakkotīti attho. Naccāhitanti atiahitaṃ hitātikkantaṃ luddapharusasāhasikaṃ kammañca yo na karotīti attho. Imassa panatthassa āvibhāvanatthaṃ

na paṇḍitā attasukhassa hetu

pāpāni kammāni samācaranti

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๓๙๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สรภังคชาดก”