Tattha paramatthasañhitāti aniccādidīpanena nibbānanissitā gāthā. Imāti idaṃ satthā sarabhaṅgasatthuno nibbānadāyakaṃ subhāsitaṃ vaṇṇento āha. Tattha atthavatīti nibbānadāyakaṭṭhena paramatthanissitā. Subyañjanāti parisuddhabyañjanā. Subhāsitāti susotabbaṃ katvā bhāsitā sukathitā. Aṭṭhikatvāti attano atthikabhāvaṃ katvā atthiko hutvā sakkaccaṃ suṇeyya. Pubbāpariyanti paṭhamajjhānaṃ pubbaviseso dutiyajjhānaṃ aparaviseso evaṃ aṭṭhasamāpattivasena catumaggavasena pubbāparabhāvena ṭhitaṃ visesaṃ. Adassananti pariyosāne ca aparavisesaṃ arahattaṃ labhitvā nibbānaṃ pāpuṇeyya. Nibbānappatto hi puggalo maccurājassa adassanaṃ gato nāma hotīti.

Evaṃ satthā arahattena desanāya kūṭaṃ gaṇhitvā na bhikkhave idāneva pubbepi moggallānassa āhaḷane pupphavassaṃ vassīti vatvā saccāni pakāsetvā jātakaṃ samodhānento

sālissaro sārīputto meṇḍissaro nāma kassapo

pabbato ca anuruddho kaccāyano ca devalo

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๔๑๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สรภังคชาดก”