ekā icchā pure āsi aladdhā mudulakkhaṇaṃ

yato laddhā aḷārakkhī icchā icchaṃ vijāyathāti.

Tatrāyaṃ piṇḍattho mahārāja mayhaṃ imaṃ tava deviṃ mudulakkhaṇaṃ alabhitvā pure aho vatāhaṃ etaṃ labheyyanti ekā Icchā āsi ekāva taṇhā uppajji yato pana me ayaṃ aḷārakkhī visālanettā sobhanalocanā laddhā atha me sā purimikā icchā gehataṇhaṃ upakaraṇataṇhaṃ upabhogataṇhanti uparupari aññaṃ nānappakāraṃ icchaṃ vijāyatha janesi uppādesi sā kho pana me evaṃ vaḍḍhamānā icchā apāyato sīsaṃ ukkhipituṃ na dassati alaṃ me imāya bhariyāya tvaṃyeva tava bhariyaṃ gaṇha ahampana himavantaṃ gamissāmīti. Tāvadeva naṭṭhaṃ jhānaṃ uppādetvā ākāse nisinno dhammaṃ desetvā rañño ovādaṃ datvā ākāseneva himavantaṃ gantvā puna manussapathannāma nāgamāsi brahmavihāre pana bhāvetvā aparihīnajjhāno brahmaloke nibbatti.

Satthā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā saccāni pakāsesi. Saccapariyosāne so bhikkhu arahattaphale patiṭṭhāsi. Satthāpi anusandhiṃ ghaṭetvā jātakaṃ samodhānesi tadā rājā ānando ahosi mudulakkhaṇā uppalavaṇṇā isi pana ahamevāti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๕๑๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. มุทุลักขณชาดก”