ekañca jeyyamattānaṃ sa ve saṅgāmajuttamoti idaṃ suttaṃ sādhakaṃ.

Rañño pana dhammaṃ suṇantasseva tadaṅgappahānavasena kilesā pahīnā pabbajjāya cittaṃ nami. Rājabalassāpi tatheva kilesā pahiyyiṃsu. Rājā idāni tumhe kahaṃ gamissathāti bodhisattaṃ pucchi. Himavantaṃ pavisitvā isipabbajjaṃ pabbajissāmi mahārājāti. Rājā tenahi ahampi pabbajissāmīti bodhisatteneva saddhiṃ nikkhami. Balakāyo brāhmaṇagahapatikā sabbā seniyoti sabbopi tasmiṃ khaṇe sannipatito mahājanakāyo raññā saddhiṃyeva nikkhami. Bārāṇasīvāsino amhākaṃ kira rājā kuddālakapaṇḍitassa dhammadesanaṃ sutvā pabbajjābhimukho hutvā saddhiṃ balanikāyena nikkhamanto mayaṃ idha kiṃ karissāmāti dvādasayojanikāya bārāṇasiyā sakalanagaravāsino nikkhamiṃsu. Dvādasayojanikā parisā ahosi. Taṃ ādāya bodhisatto himavantaṃ pāvisi. Tasmiṃ khaṇe sakkassa devarañño nisinnāsanaṃ uṇhākāraṃ dassesi. So āvajjamāno kuddālakapaṇḍito mahābhinikkhamanaṃ nikkhamantoti disvā mahāsamāgamo bhavissati vasanaṭṭhānaṃ laddhuṃ vaṭṭatīti vissakammaṃ āmantetvā tāta kuddālakapaṇḍito mahābhinikkhamanaṃ nikkhamanto vasanaṭṭhānaṃ laddhuṃ vaṭṭati tvaṃ himavantappadesaṃ gantvā same bhūmibhāge dīghato tiṃsayojanikaṃ vitthārato paṇṇarasayojanaṃ assamapadaṃ māpehīti āha. So sādhu devāti paṭissuṇitvā gantvā tathā akāsi. Ayamettha saṅkhepo. Vitthāro pana hatthipālajātake āvibhavissatīti. Idañca hi tañca ekaparicchedameva. Vissakammopi assamapade paṇṇasālaṃ māpetvā Dussadde mige ca sakuṇe ca amanusse ca paṭikkamāpetvā tena tena disābhāgena ekapadikamaggaṃ nimminitvā attano vasanaṭṭhānameva agamāsi. Kuddālakapaṇḍitopi taṃ parisaṃ ādāya himavantaṃ pavisitvā sakkadattiyaṃ assamapadaṃ gantvā vissakammena māpitaṃ pabbajitaparikkhāraṃ gahetvā paṭhamaṃ attanā pabbajitvā pacchā parisaṃ pabbājetvā assamapadaṃ bhājetvā adāsi. Satta rājāno satta rajjāni chaḍḍayiṃsu. Tiṃsayojanaṃ assamapadaṃ pūri. Kuddālakapaṇḍito sesakasiṇesu parikammaṃ katvā brahmavihāre bhāvetvā parisāya kammaṭṭhānaṃ ācikkhi. Sabbe samāpattilābhino hutvā brahmavihāre bhāvetvā brahmalokaparāyanā ahesuṃ. Ye pana tesaṃ pāricariyaṃ akaṃsu te devalokaparāyanā ahesuṃ.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๕๒๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. กุททาลชาดก”