2. Sīlavanāgajātakaṃ

akataññussa posassāti idaṃ satthā veḷuvane viharanto devadattaṃ ārabbha kathesi.

Dhammasabhāyaṃ hi bhikkhū āvuso devadatto akataññū tathāgatassa guṇe na jānātīti kathentā nisīdiṃsu. Satthā āgantvā kāya nuttha bhikkhave etarahi kathāya sannisinnāti pucchitvā imāya nāmāti vutte na bhikkhave idāneva devadatto akataññū pubbepi akataññūyeva na kadāci mayhaṃ guṇaṃ jānātīti vatvā atītaṃ āhari.

Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto himavantappadese hatthiyoniyaṃ nibbatti. So mātukucchito nikkhamanto sabbaseto ahosi rajatapuñjasannibho. Akkhīni panassa maṇiguḷasadisāni paññāyamānāni pañcappasādāni ahesuṃ mukhaṃ rattakambalasadisaṃ soṇḍaṃ suvaṇṇabinduppaṭimaṇḍitaṃ rajatadāmaṃ viya cattāro pādā katalākhārasaparikammā viya evamassa dasahi pāramīhi alaṅkato rūpasobhaggappatto attabhāvo ahosi. Atha naṃ viññutaṃ pattaṃ sakalahimavante vāraṇā sannipatitvā upaṭṭhahantā vicariṃsu. Evaṃ So asītisahassavāraṇaparivāro himavantappadese vasamāno aparabhāge gaṇe dosaṃ disvā gaṇamhā kāyavivekaṃ gantvā ekakova araññavāsaṃ kappesi. Sīlavantatāya ca panassa sīlavanāgarājātveva nāmaṃ ahosi.