Evaṃ pahaṭapahaṭaṭṭhāne imaṃ gāthamāha. Taṃ sutvā ye tattha paṇḍitapurisā te āhaṃsu kiṃ pana bho pabbajita tayā amhākaṃ rañño atthi koci guṇo katoti. Bodhisatto taṃ pavuttiṃ ārocetvā evamimaṃ mahoghato uttārento ahameva attano dukkhaṃ akāsiṃ na vata me porāṇakapaṇḍitānaṃ katanti anussaritvā evaṃ vadāmīti āha. Taṃ sutvā khattiyabrāhmaṇādayo nagaravāsino yvāyaṃ mittadubbhirājā evaṃ guṇasampannassa attano jīvitadāyakassa guṇamattampi na jānāti taṃ nissāya kuto amhākaṃ vuḍḍhi gaṇhatha nanti kupitā samantato uṭṭhahitvā ususattipāsāṇa- muggarādippahārehi hatthikkhandhagatameva naṃ ghātetvā pāde gahetvā kaḍḍhitvā parikkhāpiṭṭhe chaḍḍetvā bodhisattaṃ abhisiñcitvā rajje patiṭṭhāpesuṃ.

So dhammena rajjaṃ kārento pana ekadivasaṃ sappādayo pariggaṇhitukāmo mahantena parivārena sappassa vasanaṭṭhānaṃ gantvā dīghāti pakkosi. Sappo āgantvā vanditvā idante sāmi dhanaṃ gaṇhāti āha. Rājā cattāḷīsahiraññakoṭidhanaṃ amacce Paṭicchāpetvā undurassa santikaṃ gantvā undurāti pakkosi. Sopi āgantvā vanditvā tiṃsakoṭidhanaṃ niyyādesi. Rājā tampi amacce paṭicchāpetvā sukassa vasanaṭṭhānaṃ gantvā sukāti pakkosi. Sopi āgantvā pāde vanditvā sāmi sālī āharāmīti āha. Rājā sālīhi atthe sati āharissasi ehi gacchāmāti sattatiyā hiraññakoṭīhi saddhiṃ te tayopi jane gāhāpetvā nagaraṃ gantvā pāsādavaramahātalaṃ āruyha dhanaṃ saṅgopāpetvā sappassa vasanatthāya suvaṇṇanāḷiṃ undurassa phalikaguhaṃ sukassa suvaṇṇapañjaraṃ kārāpetvā sappassa ca sukassa ca bhojanatthāya devasikaṃ kāñcanataṭṭake madhulāje undurassa gandhasālitaṇḍule dāpesi dānādīni puññāni karoti. Evaṃ tepi cattāro janā yāvajīvaṃ samaggā sammodamānā viharitvā jīvitakkhaye yathākammaṃ agamiṃsu.

Satthā na bhikkhave devadatto idāneva mayhaṃ vadhāya parisakkati pubbepi parisakkiyevāti vatvā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā anusandhiṃ ghaṭetvā jātakaṃ samodhānesi tadā duṭṭharājā devadatto ahosi sappo sārīputto unduro moggallāno suko ānando pacchārajjappattadhammarājā pana ahamevāti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๕๔๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. สัจจังกิรชาดก”