4. Atthassadvārajātakaṃ

ārogyamicche paramañca lābhanti idaṃ satthā jetavane viharanto ekaṃ atthakusalaṃ kulaputtaṃ ārabbha kathesi.

Sāvatthiyamhi ekassa mahāvibhavassa seṭṭhino putto jātiyā sattavasso paññavā atthakusalo. So ekadivasaṃ pitaraṃ upasaṅkamitvā atthassa dvārapañhaṃ nāma pucchi. So taṃ na jānāti. Athassa etadahosi ayaṃ pañho atisukhumo ṭhapetvā sabbaññubuddhaṃ añño upari bhavaggena heṭṭhā ca avīcinā paricchinne lokasannivāse etaṃ pañhaṃ kathetuṃ samattho nāma natthīti. So puttaṃ ādāya bahumālāgandhavilepanaṃ gāhāpetvā jetavanaṃ gantvā satthāraṃ pūjetvā vanditvā ekamantaṃ nisinno bhagavantaṃ etadavoca ayaṃ bhante dārako paññavā atthakusalo maṃ atthassa dvārapañhaṃ nāma pucchi ahaṃ taṃ pañhaṃ ajānanto tumhākaṃ santikaṃ āgato sādhu me bhante bhagavā taṃ pañhaṃ kathetūti. Satthā pubbepāhaṃ upāsaka iminā kumārakena taṃ pañhaṃ puṭṭho mayā cassa kathito tadā taṃ esa jānāti idāni pana bhavasaṅkhepagatattā na sallakkhetīti vatvā tena yācito atītaṃ āhari.

Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto mahāvibhavo seṭṭhī ahosi. Athassa putto sattavassiko jātiyā paññavā atthakusalo. So ekadivasaṃ pitaraṃ upasaṅkamitvā tāta Atthassa dvārannāma kinti atthassa dvārapañhaṃ pucchi. Athassa pitā taṃ pañhaṃ kathento imaṃ gāthamāha