Tattha yo dukkhaphuṭṭhāya bhaveyya tāṇanti kāyikacetasikehi dukkhehi phuṭṭhāya tāyitā patiṭṭhā bhaveyya. So me pitā dubbhi vane karotīti so mayhaṃ dukkhaparittāyako pitā imasmiṃ vane evarūpaṃ mittadubbhikammaṃ karoti attano jātāya dhītari vītikkamaṃ kātuṃ maññatīti attho. Kassa kandāmīti kassa rodāmi ko me patiṭṭhā bhavissatīti dīpeti. Yo tāyitā so sahasā karotīti yo mayhaṃ tāyitā rakkhitā avassayo bhavituṃ arahati so pitāyeva sāhasikakammaṃ karotīti attho.

Atha naṃ pitā assāsetvā amma rakkhitattāsīti pucchitvā āma tāta rakkhito me attāti. So taṃ gharaṃ netvā maṇḍetvā maṅgalaṃ katvā parakulaṃ pesesi.

Satthā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā saccāni pakāsetvā jātakaṃ samodhānesi. Saccapariyosāne upāsako sotāpattiphale patiṭṭhahi. Tadā pitā etarahi pitāva dhītā dhītāva taṃ kāraṇaṃ paccakkhato diṭṭharukkhadevatā pana ahamevāti.

Paṇṇikajātakaṃ dutiyaṃ.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๖๕๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. ปัณณิกชาดก”