Bodhisattopi rañño paṭipathaṃ agamāsi. Rājā nagaraṃ padakkhiṇaṃ katvā pāsādaṃ abhiruyha kahaṃ devīti pucchi. Gilānā devāti. So sirigabbhaṃ pavisitvā tassā piṭṭhiṃ parimajjanto kinte bhadde aphāsukanti pucchi. Sā tuṇhī ahosi. Tatiyavāre rājānaṃ oloketvā tvaṃpi mahārāja jīvasi nāma mādisāpi itthiyo sassāmikāyevāti āha. Kiṃ pana etaṃ bhaddeti. Tumhehi nagaraṃ rakkhanatthāya ṭhapitapurohito nivesanaṃ paṭijaggāmīti idhāgantvā attano vacanaṃ akarontaṃ maṃ paharitvā attano manaṃ pūretvā gatoti. Rājā aggimhi pakkhittaloṇasakkharā viya kodhena taṭataṭāyanto sirigabbhā nikkhamitvā dovārikapādamūlikādayo pakkosāpetvā gacchatha bhaṇe purohitaṃ pacchābāhuṃ bandhitvā vajbheāvappattaṃ katvā nagarā nīharitvā āghātanaṃ netvā sīsamassa chindathāti āha. Te vegena gantvā taṃ pacchābāhuṃ bandhitvā vajjhabheriṃ cārāpesuṃ. Bodhisatto cintesi addhā tāya duṭṭhadeviyā rājā puretaraṃ paribhinno ajjadānāhaṃ attano baleneva attānaṃ mocessāmīti. So te purise āha bho tumhe maṃ amārentā rañño dassetvāva mārethāti. Kiṃkāraṇāti. Ahaṃ rājakammiko bahuṃ me kammaṃ kataṃ bahūni nidhiṭṭhānāni jānāmi rājakuṭumbaṃ mayā vicāritaṃ sace maṃ rañño na dassessatha bahuṃ dhanaṃ nassissati mayā rañño sāpateyye ācikkhite pacchā kātabbaṃ karothāti. Te taṃ rañño dassayiṃsu.

Rājā taṃ disvāva kasmā bho brāhmaṇa mayi lajjaṃ nākāsi kasmā te evarūpaṃ pāpakammaṃ katanti āha. Mahārāja so ahaṃ sotthiyakule jāto mayā kunthakipillakamattopi pāṇātipāto Na katapubbo tiṇasalākamattampi adinnaṃ nādinnapubbaṃ lobhavasena paresaṃ itthī akkhīni ummiletvāpi na olokitapubbā hasanavasenāpi musā na bhāsitapubbā kusaggenāpi majjaṃ na pīvitapubbaṃ ahaṃ tumhesu niraparādho sā pana bālā lobhavasena maṃ hatthe gahetvā mayā paṭikkhittā maṃ tajjetvā attanā katapāpaṃ uttānaṃ katvā mama ācikkhitvā antogabbhaṃ paviṭṭhā ahaṃ niraparādho paṇṇaṃ gahetvā pana āgatā catussaṭṭhijanā sāparādhā te pakkositvā tassā tesaṃ vacanaṃ kataṃ na katanti puccha devāti. Rājā te catussaṭṭhijane bandhāpetvā deviṃ pakkosāpetvā tayā etehi saddhiṃ pāpakammaṃ kataṃ na katanti pucchi kataṃ devāti vutte taṃ pacchābāhuṃ bandhāpetvā imesaṃ catussaṭṭhijanānaṃ sīsāni chindathāti āṇāpesi. Atha naṃ bodhisatto āha natthi mahārāja etesaṃ doso devī attano ruciṃ kārāpesi niraparādhā ete tasmā nesaṃ khamatha tassāpi doso natthi itthiyo nāma methunadhammena atittā jātisabhāvo hi esa etāsaṃ bhavitabbayuttakameva hoti tasmā etassāpi khamathāti nānappakārena rājānaṃ saññāpetvā te catussaṭṭhijane tañca bālaṃ mocetvā sabbesaṃ yathāsakāni ṭhānāni dāpesi. Evaṃ te sabbe mocāpetvā sakaṭṭhāne patiṭṭhāpetvā bodhisatto rājānaṃ upasaṅkamitvā mahārāja andhabālānaṃ nāma avatthukena vacanena abandhitabbayuttakā paṇḍitā pacchābāhuṃ bandhā paṇḍitā kāraṇayuttena vacanena pacchābāhuṃ bandhāpi muttā evaṃ Bālā nāma abandhitabbayuttakepi bandhāpenti paṇḍitā bandhehi mocentīti vatvā imaṃ gāthamāha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๗๐๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. พันธนโมกขชาดก”