vāyametheva puriso na nibbindeyya paṇḍito

vāyāmassa phalaṃ passa bhuttā ambā anītihanti.

Tatrāyaṃ saṅkhepattho paṇḍito attano vattapūraṇādike kammamhi vāyametheva na ukkaṇṭheyya. Kiṃkāraṇā. Vāyāmassa nipphalatāya abhāvato. Iti mahāsatto vāyāmo nāma saphalova hotīti isigaṇaṃ ālapanto vāyāmassa phalaṃ passāti āha. Kīdisaṃ. Bhuttā ambā anītihanti. Tattha ambāti desanāmattaṃ. Tehi pana nānappakārāni phalāphalāni ābhatāni tesaṃ sampannatarānaṃ vā ussannatarānaṃ vā vasena ambāti vuttaṃ. Ye ime pañcahi isisatehi sayaṃ araññaṃ agantvā etassa atthāya ānītā ambā bhuttā idaṃ vāyāmassa phalaṃ. Tañca kho pana anītihaṃ itiha iti āhāti evaṃ itihaitihena gahetabbaṃ na hoti paccakkhameva taṃ phalaṃ passāti. Evaṃ mahāsatto isigaṇassa ovādaṃ adāsi.

Satthā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā jātakaṃ samodhānesi tadā vattasampanno tāpaso ayaṃ bhikkhu ahosi gaṇasatthā pana ahamevāti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๗๒๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อัมพชาดก”