Bodhisatto taṃ disvā amma kasmā milātāsīti vatvā iminā nāma kāraṇenāti vutto tvaṃ ettakaṃ kālaṃ kasmā mayhaṃ nācikkhasi ahamettha kattabbaṃ jānissāmīti taṃ samassāsetvā suddhaphalikapāsāṇena guhaṃ katvā āharitvā amma tvaṃ imaṃ guhaṃ pavisitvā nipajjitvā āgatāgatānaṃ pharusāhi vācāhi santajjeyyāsīti āha. Sā guhaṃ pavisitvā nipajji. Atheko viḷāro āgantvā dehi me maṃsanti āha. Atha naṃ mūsikā are duṭṭhaviḷāra kinte ahaṃ maṃsahārikā attano puttānaṃ maṃsaṃ khādāti santajjesi. Viḷāro phalikaguhāya nipannabhāvaṃ ajānanto kodhavasena mūsikaṃ gaṇhissāmīti sahasā pakkhanditvā hadayena phalikaguhāyaṃ paharati. Tāvadevassa hadayaṃ bhijji akkhīni nikkhamanākārappattāni jātāni. So tattheva jīvitakkhayaṃ patvā ekamantaṃ paṭicchanaṭṭhāne patati. Etenupāyena aparopi aparopīti cattāropi janā jīvitakkhayaṃ pāpuṇiṃsu. Tato paṭṭhāya mūsikā nibbhayā hutvā bodhisattassa devasikaṃ dve tayo kahāpaṇe deti. Evaṃ anukkamena sabbampi dhanaṃ bodhisattasseva adāsi. Te ubhopi yāvajīvaṃ mettiṃ abhinditvā yathākammaṃ gatā.

Satthā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā abhisambuddho hutvā imaṃ gāthamāha

yattheko labhate babhu dutiyo tattha jāyati

tatiyo ca catuttho ca idante babbukā bilanti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๗๗๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. พัพพุชาดก”