Kinte jaṭāhi dummedha kinte ajinasāṭiyā

abbhantarante gahanaṃ bāhiramparimajjasīti.

Tattha kinte jaṭāhi dummedhāti ambho dummedha nippañña etā pabbajitena dhāretabbā jaṭā pabbajjāguṇarahitassa kinte tāhi jaṭāhīti attho. Kinte ajinasāṭiyāti anucchavikassa saṃvarassa abhāvakālato paṭṭhāya kinte ajinasāṭiyā. Abbhantarante gahananti tava abbhantaraṃ hadayaṃ rāgadosamohagahanena gahanaṃ paṭicchannaṃ. Bāhiramparimajjasīti so tvaṃ abbhantare gahane nhānādīhi ceva liṅgagahaṇena ca bāhiraṃ parimajjasi taṃ parimajjanto kañjikapūritalābu viya visapūritacāṭi viya āsīvisapūritavammiko viya gūdhapūritacittaghaṭo viya ca bahimaṭṭhova ahosi kiṃ tayā corena idha vasantena sīghaṃ ito palāyāhi no ce palāyasi gāmavāsīnaṃ te ācikkhitvā niggahaṃ kārāpessāmīti.

Evaṃ bodhisatto kūṭatāpasaṃ tajjetvā vammikameva pāvisi. Kūṭatāpasopi tato pakkāmi.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๗๗๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. โคธชาดก”