Na tvaṃ rādha vijānāsi aḍḍharatte anāgate

abyāyataṃ vilapasi viratte kosiyāyaneti.

Tattha na tvaṃ rādha vijānāsi aḍḍharatte anāgateti tāta rādha tvaṃ na jānāsi aḍḍharatte anāgate paṭhamayāmeyeva ettakā janā anāgatā idāni ko jānāti kittakāpi āgamissantīti. Abyāyataṃ vilapasīti tvaṃ abyattavilāpaṃ vilapasi. Viratte kosiyāyaneti mātā no kosiyāyanī brāhmaṇī virattā amhākaṃ pitari nippemā jātāva sacassā tasmiṃ sineho vā pemaṃ vā bhaveyya na evarūpaṃ anācāraṃ kareyyāti imamatthaṃ etehi byañjanehi pakāsesi.

Evaṃ pakāsetvā ca pana brāhmaṇiyā saddhiṃ rādhassa vattuṃ na adāsi. Sā yāva brāhmaṇassa anāgamanā yathāruciyā vicari. Brāhmaṇo āgantvā poṭṭhapādaṃ pucchitvā tāta kīdisī vo mātāti. Bodhisatto brāhmaṇassa sabbaṃ yathābhūtaṃ kathetvā kiṃ te tāta evarūpāya dussīlāyāti vatvā tāta amhehi mātuyā dosassa kathitakālato paṭṭhāya na sakkā idha vasitunti brāhmaṇassa pāde vanditvā uppatitvā araññaṃ agamāsi.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๗๙๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. ราธชาดก”