Akāsiṃ, pubbepete mayā samaggā katā yevāti vatvā atītaṃ āhari.

Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bārāṇasiyaṃ ussave ghosite mahāsamajjā ahosi. Bahū manussā ca devanāgasupaṇṇādayo ca samajjadassanatthaṃ sannipatiṃsu. Tatthekasmiṃ ṭhāne nāgo supaṇṇassa supaṇṇabhāvaṃ ajānanto aṃse hatthaṃ ṭhapesi. Supaṇṇo kena me aṃse hattho ṭhapitoti nivattitvā oloketvā nāgaṃ sañjāni. Nāgopi olokento supaṇṇaṃ sañjānitvā maraṇabhayatajjito nagarā nikkhamitvā nadītitthena palāyi. Supaṇṇopi taṃ gahessāmīti anubandhi. Tasmiṃ samaye bodhisatto tāpaso hutvā tassā nadiyā tīre paṇṇasālāyaṃ vasamāno divādarathaṃ paṭippassambhanatthaṃ udakasāṭakaṃ nivāsetvā vakkalaṃ bahitīre ṭhapetvā nadiṃ otaritvā nhāyati. Nāgo imaṃ pabbajitaṃ nissāya jīvitaṃ labhissāmīti pakativaṇṇaṃ vijahitvā maṇikkhandhavaṇṇaṃ māpetvā vakkalantaraṃ pāvisi. Supaṇṇo anubandhayamāno taṃ tattha paviṭṭhaṃ disvā vakkalaṃ garubhāvena agahetvā bodhisattaṃ āmantetvā bhante ahaṃ chāto tumhākaṃ vakkalaṃ gaṇhatha, imaṃ nāgaṃ khādissāmīti imamatthaṃ pakāsetuṃ paṭhamaṃ gāthamāha

idhūragānaṃ pavaro paviṭṭho

selassa vaṇṇena pamokkhamicchaṃ,

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๘๓๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อุรคชาดก”