Bhikkhave ariyasāvakānaṃ mukholokanadānaṃ nāma atthīti. Bhante amhākaṃ upajjhāyena dhammabhaṇḍāgārikattherena sahassagghanikāni sāṭakāni pañcasatāni ekasseva daharabhikkhuno dinnāni, so pana attanā laddhe bhājetvā amhākaṃ adāsīti. Na bhikkhave ānando mukholokanena bhikkhuno deti, so panassa bhikkhu bahūpakāro, tasmā attano upakārakassa upakāravasena guṇavasena yuttavasena ca upakārakassa nāma paccupakāro kātuṃ vaṭṭatīti kataññūkatavedibhāvena adāsi, porāṇakapaṇḍitāpi hi attano upakārakānaññeva paccupakāraṃ kariṃsūti vatvā tehi yācito atītaṃ āhari.

Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto sīho hutvā pabbataguhāyaṃ vasi. So ekadivasaṃ guhāya nikkhamitvā pabbatamuddhani ṭhatvā pabbatapādaṃ olokesi. Taṃ pana pabbatapādaṃ parikkhipitvā mahāsaro ahosi. Tassa ekasmiṃ unnataṭṭhāne uparithaddhakaddamapiṭṭhe mudūni haritatiṇāni jāyiṃsu. Sasakādayo ceva vilārasigālādayo ca sallahukamigā kaddamapiṭṭhake vicarantā tāni khādanti. Taṃ divasampi eko migo tāni khādanto vicarati. Sīho taṃ migaṃ gaṇhissāmīti pabbatamatthakā uppatitvā sīhavegena pakkhandi. Migo maraṇabhayatajjito viravanto palāyi. Sīho vegaṃ sandhāretuṃ asakkonto kalalapiṭṭhe patitvā osīditvā uggantuṃ asakkonto cattāro pāde thambhe viya otāretvā sattāhaṃ nirāhāro aṭṭhāsi. Atheko sigālo gocarapasuto taṃ disvā bhayena palāyi. Sīho Taṃ disvā pakkositvā bho sigāla mā palāyi, ahaṃ kalale laggo, jīvitaṃ me dehīti āha. Sigālo tassa santikaṃ gantvā ahantaṃ uddhareyyaṃ, uddhato pana maṃ khādeyyāsīti bhāyāmīti āha. Mā bhāyi, nāhantaṃ khādissāmi ahaṃ pana te guṇaṃ karissāmi, ekenupāyena maṃ uddharāhīti. Sigālo tasseva paṭiññaṃ gahetvā catunnampi pādānaṃ samantā kalale apanetvā catunnampi pādānaṃ catasso mātikā khanitvā udakaṃ abhimukhaṃ akāsi. Udakaṃ pavisitvā kalalaṃ mudukaṃ akāsi. Tasmiṃ khaṇe sigālo sīhassa udarantaraṃ pavisitvā vāyāmaṃ karohi sāmīti uccāsaddaṃ karonto sīsena udaraṃ pahari. Sīho vegaṃ janetvā kalalā uddharitvā uggantvā pakkhanditvā thale aṭṭhāsi. Sīho muhuttaṃ vissamitvā saraṃ oruyha kaddamaṃ dhovitvā nahāyitvā darathaṃ paṭipassambhetvā ekaṃ mahisaṃ vadhitvā dāṭhāhi ovijjhitvā maṃsaṃ ubbattetvā khāda sammāti sigālassa purato ṭhapetvā tena khādite pacchā attanā khādi. Puna sigālo ekaṃ maṃsapesiṃ ḍaṃsitvā gaṇhi. Idaṃ kimatthāya sammāti ca vutte tumhākaṃ dāsī atthi, tassā bhāgaṃ bhavissatīti āha. Sīho gaṇhāti vatvā sayampi sīhiyā atthāya maṃsaṃ gaṇhitvā ehi samma, amhākaṃ pabbatamuddhani gantvā sakhiyā vasanaṭṭhānaṃ gamissāmāti vatvā tattha gantvā maṃsaṃ khādāpetvā sigālañca sigāliñca assāsetvā ito paṭṭhāya idāni ahaṃ tumhākaṃ paṭijaggissāmīti attano vasanaṭṭhānaṃ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๘๔๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. คุณชาดก”