Pittipitāmahānaṃ hatthimaṅgalaṃ tumhākaṃ pittipitāmahā karontīti puna anussarantopi evaṃ vadāmi yevāti adhippāyenevamāha.

Atha naṃ bodhisatto etadavoca mahārāja amhākañca attano ca vaṃsaṃ anussaranto yeva kasmā maṃ ṭhapetvā aññehi hatthimaṅgalaṃ kārāpethāti. Tvaṃ kira tāta tayo vede ca hatthisuttañca na jānāsīti mayhaṃ ārocesuṃ, tenāhaṃ aññehi brāhmaṇehi kārāpemīti. Tena hi mahārāja ettakesu brāhmaṇesu eko brāhmaṇopi vedesu vā suttesu vā ekadesampi yadi mayā saddhiṃ kathetuṃ samattho atthi uṭṭhahatu, tayo vede hatthisuttañca saddhiṃ hatthimaṅgalakaraṇena maṃ ṭhapetvā añño sakalajambudīpepi jānanto nāma natthīti sīhanādaṃ nadi. Eko brāhmaṇopi tassa paṭisattu hutvā uṭṭhahituṃ nāsakkhi. Bodhisatto attano kulavaṃsaṃ patiṭṭhāpetvā maṅgalaṃ katvā bahudhanaṃ ādāya nivesanaṃ agamāsi.

Satthā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā saccāni pakāsetvā jātakaṃ samodhānesi. Saccapariyosāne keci sotāpannā ahesuṃ, keci sakadāgāmino, keci anāgāmino, keci arahattaṃ pāpuṇiṃsu. Tadā mātā mahāmāyā ahosi, pitā suddhodanamahārājā, susīmo ānando, disāpāmokkho ācariyo sāriputto, māṇavo pana ahamevāti.

Susīmajātakaṃ tatiyaṃ.