mūlaṃ mūlena saṃsaṭṭhaṃ sākhā sākhaṃ nisevare,

asātasannivāsena tenambo kaṭukapphaloti.

Tattha pucimandaparivāroti nimbarukkhaparivāro. Sākhā sākhaṃ nisevareti pucimandassa sākhā ambarukkhassa sākhāyo nisevanti. Asātasannivāsenāti amadhurehi pucimandehi saddhiṃ sannivāsena. Tenāti tena kāraṇena ayaṃ ambo kaṭukapphalo asātaphalo tittakaphalo jātoti attho.

Rājā tassa vacanaṃ sutvā sabbe pucimande ca paggavavallī ca chindāpetvā mūlāni uddharāpetvā samantā amadhurapaṃsuṃ harāpetvā sumadhurapaṃsuṃ pakkhipāpetvā khīrodakasakkharodakagandhodakehi ambaṃ paṭijaggāpesi. So madhurasaṃsaggena puna madhuro va ahosi. Rājā pakatiuyyānapālasseva uyyānaṃ niyyādetvā yāvatāyukaṃ ṭhatvā yathākammaṃ gato.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๙๗๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. ทธิวาหนชาดก”