Satthā pana taṃ bhikkhuṃ ayante bhikkhu itthī anatthakārikā, pubbepi taṃ esā sarājikāya parisāya majjhe lajjāpetvā gehā nikkhamānākāraṃ akāsīti vatvā atītaṃ āhari.
Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto tassa aggamahesiyā kucchimhi nibbattitvā vayappatto pitu accayena rajje patiṭṭhāya dhammena rajjaṃ kāresi. Tassa ruhako nāma purohito ahosi. Tassa pūraṇī nāma brāhmaṇī bhariyā. Rājā brāhmaṇassa assaṃ bhaṇḍakena alaṅkaritvā assaṃ adāsi. So taṃ assaṃ abhiruyha rañño upaṭṭhānaṃ gacchati. Atha naṃ alaṅkatassa assassa piṭṭhe nisīditvā gacchantamāgacchantañca disvā tahiṃ tahiṃ ṭhitā manussā aho assassa rūpaṃ, aho asso sobhatīti assameva pasaṃsanti. So gehaṃ āgantvā pāsādaṃ abhirūhitvā bhariyaṃ āmantesi bhadde amhākaṃ asso ativiya sobhati, ubhosu passesu ṭhitā manussā amhākaṃ assameva vaṇṇentīti. Sā pana brāhmaṇī thokaṃ Chinnikā dhuttikajātikā tena naṃ evamāha ayya tvaṃ assassa sobhaṇakāraṇaṃ na jānāsi, ayaṃ asso attano alaṅkataṃ assabhaṇḍakaṃ nissāya sobhati, sace tvampi asso viya sobhitukāmo assabhaṇḍaṃ pilandhitvā antaravīthiṃ oruyha asso viya pāde koṭṭayamāno gantvā rājānaṃ passa, rājāpi taṃ vaṇṇayissati, manussāpi taññeva vaṇṇayissantīti. So ummattajātiko brāhmaṇo tassā vacanaṃ sutvā iminā nāma kāraṇena sā maṃ vadatīti ajānitvā sobhaṇasaññī hutvā tathā akāsi yeva. Ye ye passanti te te parihāsaṃ karontā sobhati ācariyoti vadiṃsu. Rājā pana naṃ kiṃ ācariya cittante kuppitaṃ, ummattakosi jātoti ādīni vatvā lajjāpesi. Tasmiṃ kāle brāhmaṇo ayuttaṃ mayā katanti lajjito brāhmaṇiyā kujjhitvā tāyamhi sarājikāya senāya antare lajjāpito pothetvā taṃ nikkaḍḍhissāmīti gehaṃ agamāsi. Dhuttibrāhmaṇī tassa kujjhitvā āgamanabhāvaṃ ñatvā puretarameva culladvārena nikkhamitvā rājanivesanaṃ gantvā catuhapañcāhaṃ tattheva ahosi. Rājā taṃ kāraṇaṃ ñatvā purohitaṃ pakkosāpetvā ācariya mātugāmassa nāma doso hoti yeva, brāhmaṇiyā khamituṃ vaṭṭatīti khamāpanatthāya paṭhamaṃ gāthamāha