หมดเสี้ยนหนาม นกพิราบก็บินออกไปแล้ว

บัดนี้ เราจะทำตามความพอใจ

เพราะว่าเนื้อและผักที่เหลือจะทำให้เรามีกำลัง

(นกพิราบกลับมาเห็นกาถูกถอนขนทาด้วยน้ำเปรียงเน่า จึงเยาะเย้ยว่า)

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๕๒๐

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. กโปตกชาดก”