ถือไม้เท้าตัวสั่นงันงก มีกายค่อมลงเหมือนกลอนเรือนเที่ยวไปอยู่

[๑๑๙] เรานั้น เมื่อพิจารณาใคร่ครวญถึงเหตุอันนั้นแหละ

จึงนอนอยู่ท่ามกลางที่นอนคนเดียว และพิจารณาเห็นว่า

ถึงเราก็จะต้องเป็นอย่างนั้น จึงไม่ยินดีในการครองเรือน