๑๐. มหาปิงคลชาดก

[๓๒๙] สพฺโพ ชโน หึสิโต ปิงฺคเลน ตสฺมึ มเต ปจฺจยํ ๓ เวทยนฺติ ปิโย นุ เต อาสิ อกณฺหเนตฺโต กสฺมา นุ ตฺวํ โรทสิ ทฺวารปาล ฯ

[๓๓๐] น เม ปิโย อาสิ อกณฺหเนตฺโต ภายามิ ปจฺจาคมนาย ตสฺส อิโต คโต หึเสยฺย มจฺจุราชํ โส หึสิโต อาเนยฺย ปุน อิธ ฯ

[๓๓๑] ทฑฺโฒ วาหสหสฺเสหิ สิตฺโต ฆฏสเตหิ โส #๑ ม. จาติ ฯ ๒ ม. หริตมณฺฑูกชาตกํ ฯ ๓ ม. ปจฺจยา ฯ ปริกฺขิตฺตา จ สา ภูมิ มา ภายิ นาคมิสฺสตีติ ๑ ฯ มหาปิงฺคลชาตกํ ทสมํ ฯ อุปาหนวคฺโค นวโม ฯ ___________ ตสฺสุทฺทานํ วรุปาหน ขุชฺช วิกณฺณกโก อสิตาภุย ปญฺจมวจฺฉนโข ทิช เปมวรุตฺตม เอกปทํ กุมินามุข ปิงฺคลเกน ทส ฯ ___________ ๑๐ สิคาลวคฺโค ๑ สพฺพทาฐิชาตกํ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒๔๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. มหาปิงคลชาดก